inr.gr


Ελληνική Βιομηχανία

Η νέα βιομηχανική πολιτική

Τους άξονες της σχεδιαζόμενης νέας βιομηχανικής πολιτικής αποκαλύπτει σε δημοσίευμά της η εφημερίδα «Ναυτεμπορική» (ρεπορτάζ: Πλ. Τσούλος, Στ. Ζήσιμος). Το δημοσίευμα έχει ως εξής:

Σε τρεις βασικούς πυλώνες «οικοδομείται» το κυβερνητικό σχέδιο για τη διαμόρφωση μιας νέας βιομηχανικής πολιτικής η οποία θα αποτελέσει έναν από τους τομείς αιχμής για την ανάκαμψη και την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας κατά το επόμενο διάστημα. Δεδομένης της σπουδαιότητας του βιομηχανικού τομέα για την επάνοδο στην ανάπτυξη, η κυβέρνηση βρίσκεται στη διαδικασία σχεδιασμού των επόμενων βημάτων, ώστε ο δευτερογενής τομέας να τοποθετηθεί στο επίκεντρο του νέου αναπτυξιακού προτύπου.

Η πρώτη προσπάθεια για την ανάδειξη των προβλημάτων της βιομηχανίας, επέφερε τον περασμένο Δεκέμβριο τη θεσμοθέτηση της «Διυπουργικής Επιτροπής για τη Βιομηχανική Πολιτική» που αποτελείται από τους υπουργούς Οικονομικών, Ανάπτυξης, Εργασίας, Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Η εν λόγω επιτροπή, ανέλαβε το σχεδιασμό του «Οδικού Χάρτη για τη Βιομηχανική Πολιτική» ο οποίος θα δημοσιοποιηθεί στο επόμενο διάστημα.

Βάσει των υφιστάμενων σχεδιασμών της «Διυπουργικής Επιτροπής για τη Βιομηχανική Πολιτική» η νέα Βιομηχανική Πολιτική της χώρας θα στηριχθεί σε τρεις πυλώνες. Ο πρώτος πυλώνας σχετίζεται με το σχεδιασμό και την προώθηση της ανάπτυξης παραγωγικών αλυσίδων αξίας, ο δεύτερος πυλώνας σχετίζεται με τις πολιτικές ενίσχυσης της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της ελληνικής βιομηχανίας και ο τρίτος πυλώνας σχετίζεται με το πλέγμα των μεταρρυθμίσεων και των πολιτικών για τη δημιουργία ενός φιλικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος για τις επιχειρήσεις, με έμφαση τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Κοινός παρονομαστής των πυλώνων αυτών, είναι η συμμετοχή της βιομηχανίας στη δημιουργία υψηλών σταθερών ρυθμών ανάπτυξης και τη δημιουργία νέων σταθερών θέσεων εργασίας που θα μειώσουν τα πρωτοφανή επίπεδα της ανεργίας.

Ουσιαστικά, στόχος της νέας Βιομηχανικής Πολιτικής είναι να θέσει τους όρους και τις προϋποθέσεις για την αλλαγή του παραγωγικού προτύπου της χώρας και παράλληλα να διασφαλίζει ένα φιλικό περιβάλλον για την ανάπτυξη και την ανταγωνιστική λειτουργία της ελληνικής βιομηχανίας, καθώς και τις κατάλληλες συνθήκες για την αντιμετώπιση του διεθνούς ανταγωνισμού.

Στις βασικές προτεραιότητες της βιομηχανικής πολιτικής συμπεριλαμβάνονται και η άρση των αγκυλώσεων, στερεοτύπων και των αντικινήτρων του παρελθόντος, όπως η αφαίρεση των γραφειοκρατικών εμποδίων και την υιοθέτηση ενεργητικών πολιτικών ανταγωνιστικότητας, προκειμένου να στηριχθούν δραστηριότητες και επιχειρηματικές πρωτοβουλίες που έχουν θετικό, διατηρήσιμο αποτέλεσμα στο ισοζύγιο εμπορικών συναλλαγών με εξαγωγές εμπορευσίμων αγαθών (tradeable goods) ή με υποκατάσταση αντίστοιχων εισαγωγών. Προτεραιότητα επίσης αποτελούν και οι δραστηριότητες που αναπτύσσουν και προωθούν την καινοτομία στην παραγωγή, στις διεργασίες και τα προϊόντα, που με τη σειρά τους θα βελτιώνουν την ανταγωνιστικότητα των βιομηχανικών επιχειρήσεων και ιδιαίτερα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, όπως επίσης κι αυτές (δραστηριότητες) που προσελκύουν νέες σύγχρονες παραγωγικές επενδύσεις στη μεταποίησης.

Οι πυλώνες:

 Πυλώνας Α

Σχεδιασμός και προώθηση της Ανάπτυξης Παραγωγικών Αλυσίδων Αξίας

Βασική συνιστώσα της νέας βιομηχανικής πολιτικής είναι η κατακόρυφη προσέγγιση, όπου εξετάζονται και αξιολογούνται οι ποικίλες παραγωγικές αλυσίδες της οικονομίας της χώρας. Μέσω αυτής της πολιτικής προσέγγισης θα αναδυθούν οι εξειδικευμένες αναπτυξιακές προϋποθέσεις και οι κρίσιμοι παράγοντες διεθνούς ανταγωνιστικότητας, οι οποίοι μπορεί να διαφέρουν σημαντικά από αλυσίδα σε αλυσίδα, που καθορίζουν όμως τις απαιτήσεις σχεδιασμού και ενισχύσεων για τις απαραίτητες επενδύσεις, τις στρατηγικές συνεργασίες, τα κέντρα αριστείας, τις δικτυώσεις επιχειρήσεων, τις (βιομηχανικές και άλλες αναγκαίες) υποδομές, τους κανόνες (εποπτεία) της αγοράς, τις δεξιότητες του ανθρώπινου δυναμικού, τα χρηματοδοτικά εργαλεία και τις δημόσιες δομές στήριξης, που συμβάλλουν προς αυτή την κατεύθυνση.

Κρίσιμη παράμετρος στον εν λόγω πυλώνα, είναι ο εντοπισμός και η άρση των εμποδίων και των αντικινήτρων που δημιουργούν αρνητικό επιχειρηματικό περιβάλλον και αποτρέπουν την ανάληψη επιχειρηματικών πρωτοβουλιών.

Αναλύοντας τις προεκτάσεις του πυλώνα αυτού, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι στο πλαίσιο του σχεδιασμού του Συμφώνου Εταιρικής Σχέσης 2014-2020 (νέο ΕΣΠΑ), το οποίο αποτελεί ένα εκ των βασικών εργαλείων για την υλοποίηση της Βιομηχανικής Πολιτικής και ειδικότερα το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Ανταγωνιστικότητα-Έρευνα-Καινοτομία (ΕΠΑνΕΚ) περιλαμβάνονται και αναλύονται εννέα από τις σημαντικότερες Παραγωγικές Αλυσίδες Αξίας, που συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ποσοστό του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού και που είτε εξ ολοκλήρου είτε εν μέρει συσχετίζονται με τη βιομηχανική βάση της χώρας. Οι κλάδοι αυτοί σχετίζονται με την Αγροδιατροφική Αλυσίδα, την Περιβαλλοντική Βιομηχανία, τις Τεχνολογίες Πληροφορικής & Επικοινωνιών (ΤΠΕ), την Εφοδιαστική Αλυσίδα, την Ενέργεια την Υγεία, τις Δημιουργικές Βιομηχανίες, τον Τουρισμό, τα Δομικά Προϊόντα και Υλικά και τις Κατασκευές.

Στον οδικό χάρτη, οι πρωτοβουλίες και οι δράσεις των καθ' ύλη αρμόδιων υπουργείων περιλαμβάνουν την εκπόνηση Σχεδίων Ανάπτυξης για τις εννέα (9) Παραγωγικές Αλυσίδες Αξίας από το υπουργείο Ανάπτυξης, με έμφαση στην προώθηση της καινοτομίας, στη σύνδεση των επιχειρήσεων με τους χώρους παραγωγής γνώσης, στην εξωστρέφεια, στη μεγέθυνση των επιχειρήσεων και στην ανάπτυξη των δικτυώσεων και συνεργασιών. Τα Σχέδια Ανάπτυξης θα αποτελέσουν τη βάση εξειδίκευσης του νέου ΕΣΠΑ (2014-2020).

Πέραν αυτού, η κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο να θεσμοθετήσει Επιχειρηματικά Συμβούλια σε κάθε Παραγωγική Αλυσίδα με σημαντικό ρόλο εκπροσώπων της βιομηχανίας για τον αποτελεσματικό σχεδιασμό και παρακολούθηση της εφαρμογής των Σχεδίων Ανάπτυξης σε διαρκή βάση. Εκτιμάται επίσης, ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να προωθήσει Μηχανισμούς Υποστήριξης των Επιχειρήσεων με τη συμμετοχή των φορέων τους σε όλο το φάσμα των αναγκών: καινοτομία, παραγωγικότητα, διοίκηση ανθρώπινου δυναμικού, εξαγωγές, κ.ο.κ.

Πυλώνας Β

Πολιτικές ενίσχυσης της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της ελληνικής βιομηχανίας

Η εξέταση των προϋποθέσεων ανάπτυξης των Παραγωγικών Αλυσίδων της οικονομίας αναδεικνύει, εκτός των εξειδικευμένων ζητημάτων, και μία κοινή θεματολογία. Αυτή περιλαμβάνει ευρύτερες (οριζόντιες) πολιτικές που απαιτούνται για να υπηρετήσουν τις συγκεκριμένες προκλήσεις και τους ειδικούς αναπτυξιακούς στόχους κάθε αλυσίδας, όπως:

  • Η Πολιτική για την προώθηση της Έρευνας και της Καινοτομίας, ως βασικών παραγόντων ανάπτυξης και απασχόλησης, με έμφαση στις νέες (αναδυόμενες) τεχνολογίες αιχμής και τις βασικές τεχνολογίες ευρείας εφαρμογής και τη σύνδεσή τους με την παραγωγική βάση της χώρας και την επιχειρηματικότητα.

  • Την πρόσβαση στη χρηματοδότηση για τη λειτουργία και τις επενδύσεις της βιομηχανίας και ιδιαίτερα των μικρομεσαίων και των νέων επιχειρήσεων (spin off).

  • Την Πολιτική στον τομέα της Ενέργειας και ειδικότερα τη βελτίωση του κόστους για τη Βιομηχανία ως βασικού παράγοντα ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειας της.

  • Την Πολιτική Ενίσχυσης της Εξωστρέφειας των επιχειρήσεων και ιδιαίτερα των ΜμΕ.

  • Την Πολιτική ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού και των δεξιοτήτων του.

Πολιτική Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΤΑΚ)

Η χάραξη και προώθηση πολιτικών στην έρευνα, στην τεχνολογική ανάπτυξη και στην καινοτομία και ο προσανατολισμός των αναγκαίων πόρων προς αυτές, μέσω του νέου ΕΣΠΑ, υπηρετεί την σύγχρονη απαίτηση για αξιοποίηση και μετατροπή του προϊόντος της έρευνας σε νέα καινοτομική επιχειρηματική ευκαιρία. Η αποτελεσματικότητα αυτών των πολιτικών, απαιτεί την εμπλοκή των ελληνικών επιχειρήσεων στον σχεδιασμό και την παρακολούθησή της.

Σύμφωνα με τον οδικό χάρτη, ο σχεδιασμός του νέου ΕΣΠΑ (2014-2020) αποτελεί μοναδική ευκαιρία να θεσμοθετηθούν μηχανισμοί σχεδιασμού και παρακολούθησης της ΕΤΑΚ, με καθοριστική εμπλοκή της βιομηχανίας, ώστε να προκύψει κινητοποίηση (ενεργοποίηση) των επιχειρήσεων και συστηματική συνεργασία της έρευνας με την παραγωγή.

Γι΄αυτό, στο πλαίσιο του νέου ΕΣΠΑ θα προβλέπεται η δημιουργία Δικτύου υποστήριξης των επιχειρήσεων σε θέματα καινοτομίας και σύνδεσης με την έρευνα σε συνεργασία με τις επιχειρήσεις, αλλά και η θεσμοθέτηση πλαισίου συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα για την ΕΤΑΚ με στόχο τη βέλτιστη αξιοποίηση των ερευνητικών υποδομών της χώρας για την στήριξη εστιών ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος.

Συμπληρωματικά με τα παραπάνω, υπογραμμίζεται ότι η η κυβέρνηση θα μπορούσε να προωθήσει ένα ενιαίο πρόγραμμα για τη στήριξη της Επιχειρηματικότητας των νέων Επιστημόνων

Χρηματοδότηση

Η πρόσβαση στη χρηματοδότηση αποτελεί κρίσιμη παράμετρο και βασική προτεραιότητα για την εφαρμογή της βιομηχανικής πολιτικής της χώρας. Η επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας στηρίζεται στην επάρκεια τραπεζικών κεφαλαίων και την ομαλοποίηση της ροής χρηματοδότησης προς τις επιχειρήσεις και ιδιαίτερα προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Προς αυτή την κατεύθυνση θα προωθηθούν μέτρα που στοχεύουν σε ενεργοποίηση πρόσθετων πηγών ρευστότητας και τη συστηματική αξιοποίηση των ευρωπαϊκών μηχανισμών χρηματοδοτικής διευκόλυνσης, τη διαμόρφωση ανταγωνιστικού κόστους χρηματοδότησης για κεφάλαια κίνησης και για επενδύσεις των επιχειρήσεων καθώς και για την οργανωμένη απεμπλοκή του τραπεζικού συστήματος από τα συσσωρευμένα μη εξυπηρετούμενα δάνεια (NPL's).

Στις πιθανές δράσεις των καθ' ύλην αρμόδιων υπουργείων στο συγκεκριμένο υποτομέα περιλαμβάνονται η ολοκλήρωση της ίδρυσης και έναρξη λειτουργίας Αναπτυξιακού Ταμείου και η ενεργοποίηση νέων χρηματοδοτικών εργαλείων ΕΣΠΑ εμπροσθοβαρούς χαρακτήρα για τη Νέα Προγραμματική Περίοδο 2014-2020.

Πολιτική Ενέργειας για τη Βιομηχανία

Όπως αναφέρεται στον οδικό χάρτη, η ενεργειακή πολιτική στη βιομηχανία αποτελεί σήμερα σύνθετο πρόβλημα, με πολύπλευρες παραμέτρους, τόσο λόγω της ποικιλίας των εμπλεκόμενων μερών και της οικονομικής σημασίας του κλάδου στην οικονομία, όσο και λόγω των επάλληλων ρυθμίσεων της αγοράς που έχουν σωρεύσει στρεβλώσεις, δημιουργώντας οικονομικές ανισορροπίες στο σημερινό σύστημα, ιδιαίτερα στο ηλεκτρικό ρεύμα.

Απάντηση στις προκλήσεις και τις αβεβαιότητες της σημερινής συγκυρίας, θα αποτελέσει η εκπόνηση ενός ολοκληρωμένου επιχειρησιακού σχεδίου, το οποίο θα έχει αποτελέσει αντικείμενο διαβούλευσης με τις παραγωγικές τάξεις και την αγορά, και θα αποτελεί δεσμευτικό Οδικό Χάρτη για τον Τομέα Ενέργειας, πάνω στον οποίο θα μπορούν να στηριχτούν επενδυτικές αποφάσεις από την πλευρά του ιδιωτικού τομέα.

Ειδικότερα για τη βιομηχανία, θα μπορούσε να προβλέπεται η αντιμετώπιση των σημερινών προβλημάτων, που σχετίζονται με καθέναν από τους επί μέρους συντελεστές του κόστους της ενέργειας. Συγκεκριμένα θα μπορούσε να εξεταστεί για την βιομηχανία η μείωση ή η ανακατανομή, των Ειδικών Φόρων στα ενεργειακά προϊόντα, των τελών για τα δίκτυα Μεταφοράς, των επιβαρύνσεων ηλεκτρικής ενέργειας για ΥΚΩ, ΕΤΜΕΑΡ, Δικαιώματα Ρύπων.

Θα μπορούσε επίσης να σχεδιαστεί η μετάπτωση του μοντέλου της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας από το υποχρεωτικό pool στο target model. Μεταβατικά θα μπορούσε να υιοθετηθεί το μοντέλο ΝΟΜΕ και να διευκολυνθούν οι δυνατότητες εισαγωγής ηλεκτρικής ενέργειας για τους επιλέγοντες πελάτες.

Τέλος, στο πλαίσιο της τρέχουσας λειτουργίας και της μελλοντικής αποκρατικοποίησης της ΔΕΗ, θα μπορούσε να διαμορφωθεί σχέδιο για τη βέλτιστη αξιοποίηση σε εθνικό επίπεδο των λιγνιτικών αποθεμάτων, των υδάτινων πόρων αλλά και σχέδιο για τον τρόπο με τον οποίο η σημερινή ηλεκτροπαραγωγική βάση της χώρας θα μπορούσε να μετασχηματιστεί σε μια πραγματικά ανταγωνιστική αγορά τόσο στην παραγωγή όσο και στην προμήθεια της ηλεκτρικής ενέργειας.

Στις πιθανές δράσεις των καθ' ύλην αρμόδιων υπουργείων περιλαμβάνονται η ολοκλήρωση των μελετών για τη διαμόρφωση λύσεων στα επί μέρους προβλήματα και η διαμόρφωση ενός Τομεακού Οδικού Χάρτη για την ηλεκτρική ενέργεια, με μέτρα για την αντιμετώπιση όλων των υφιστάμενων προβλημάτων (σε συνεργασία με τη Ρυθμιστική Αρχή, τους παραγωγούς και τους βιομηχανικούς καταναλωτές. Επίσης, η Διϋπουργική Επιτροπή θα μπορούσε να εισηγηθεί (κατά τη διαδικασία σύνταξης του Τομεακού Οδικού Χάρτη) επιλογές μεταξύ εναλλακτικών σεναρίων σε κρίσιμα θέματα, ιδιαίτερα εκείνα που σχετίζονται με ανακατανομές επιβαρύνσεων, με trade-offs μεταξύ θέσεων εργασίας και αλλαγών στα συστήματα κ.ο.κ.

Πολιτική Εξωστρέφειας

Ως προς την πολιτική εξωστρέφειας, η Διυπουργική Επιτροπή κρίνει απαραίτητη την εκπόνηση συντονισμένης δέσμης πολιτικών με στόχους τη διατήρηση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας των παραδοσιακών εξωστρεφών επιχειρήσεων, τη διεύρυνση της εξαγωγικής βάσης με νέες (κυρίως) μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις, αλλά και δραστήριων ΜμΕ καθώς και την ενσωμάτωση καινοτομίας και τεχνολογίας στα εξαγόμενα προϊόντα ώστε να μπορούν να αντιμετωπίσουν με επιτυχία και αποτελεσματικότητα στο διεθνή ανταγωνισμό τιμών.

Για την επίτευξη των στόχων αυτών σχεδιάζεται η εγκαθίδρυση συστηματικής συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα στο σχεδιασμό και την υλοποίηση δράσεων του νέου οργανισμού εξαγωγών, η αναμόρφωση του κυκλώματος διασυνοριακού εμπορίου (προ-τελωνειακές και τελωνειακές διαδικασίες), ο διπλασιασμός του εγγυοδοτικού κεφαλαίου του ΟΑΕΠ με στόχο την αύξηση της οροφής στα παρεχόμενα προϊόντα και τη διεύρυνση των επιχειρήσεων που μπορούν να τα αξιοποιήσουν και η εκπόνηση και υλοποίηση προγράμματος δράσης από τις διπλωματικές υπηρεσίες, για τη στήριξη της διείσδυσης των ελληνικών επιχειρήσεων σε ξένες αγορές με την ανάπτυξη δράσεων στρατηγικής πληροφόρησης και δικτύωσης

Πυλώνας Γ

Μεταρρυθμίσεις και Πολιτικές για τη δημιουργία ενός φιλικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος

Η Κυβέρνηση καταβάλλει σημαντικές μεταρρυθμιστικές προσπάθειες, στο πλαίσιο της ευρύτερα ασκούμενης οικονομικής πολιτικής (υπό συνθήκες κρίσης), για τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, που αποτελεί και τη βάση για την άσκηση μιας συνεκτικής και αποτελεσματικής βιομηχανικής πολιτικής.

Όπως επισημαίνεται στον οδικό χάρτη η χώρα μας, σε αντίθεση με άλλες ώριμες οικονομίες, αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στο επιχειρηματικό περιβάλλον, με ουσιαστικές επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας και της οικονομικής της ανάπτυξης. Υπό την έννοια αυτή, η βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και η δημιουργία συνθηκών φιλικών προς την επιχειρηματικότητα, αποτελούν ουσιώδη παράμετρο για την επιτυχία της Βιομηχανικής πολιτικής.

Ειδικότερα:

Φορολογία

Η λειτουργία ενός απλού, σταθερού και αποτελεσματικού φορολογικού συστήματος αποτελεί τη βάση για την ανάπτυξη της οικονομίας, της επιχειρηματικότητα, την προσέλκυση επενδύσεων και τον σχεδιασμό των επενδυτικών πρωτοβουλιών που αναλαμβάνουν οι επιχειρήσεις. Η φορολογική μεταρρύθμιση που ξεκίνησε με την ψήφιση του ΚΦΕ και ΚΦΔ στο καλοκαίρι του 2013 θα μπορούσε να ολοκληρωθεί για όλα τα φορολογικά αντικείμενα.

Η συμπλήρωσή της με συγκεκριμένα μέτρα και δράσεις οικοδόμησης εμπιστοσύνης του επιχειρηματικού κόσμου προς τον ελεγκτικό μηχανισμό. Είναι σημαντικό η προσπάθεια αυτή να είναι γνωστή και κατανοητή στις επιχειρήσεις και στο ευρύ κοινό, προκειμένου να δημιουργηθεί το κατάλληλο περιβάλλον και οι συνθήκες για τη νέα αναπτυξιακή προσπάθεια της χώρας. Στο πλαίσιο αυτό προτείνεται η εκπόνηση και επικοινωνία ενός Τομεακού Οδικού Χάρτη ανασυγκρότησης της φορολογικής αρχής, με στόχο να αποκτηθεί εμπιστοσύνη σε αυτή από τους συνεπείς φορολογούμενους.

Αδειοδοτήσεις, Ανταγωνισμός

Η απλοποίηση διαδικασιών αδειοδότησης έχει αναδειχθεί από πολλαπλές μελέτες και έρευνες σε κορυφαίο εμπόδιο προσέλκυσης νέων επενδύσεων, ενώ αποτελεί αιτία αβεβαιότητας, καθυστερήσεων, σημαντικής αύξησης του άμεσου και έμμεσου κόστους των επιχειρήσεων και εστία διαφθοράς. Ειδικότερα η αδειοδότηση των μεταποιητικών δραστηριοτήτων έχει προταχθεί και από διεθνείς οργανισμούς, ως πρωταρχική προτεραιότητα, στην οποία θα πρέπει να εστιαστούν οι εθνικές οι μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, τόσο για τις ήδη λειτουργούσες επιχειρήσεις όσο και για την προσέλκυση επενδύσεων.

Το άνοιγμα των αγορών στον ανταγωνισμό, η κατάργηση αγκυλώσεων και στρεβλώσεων του ανταγωνισμού που είχαν σωρευτεί μέσω πολυάριθμων και πολυδαίδαλων ρυθμίσεων, που υπηρετούσαν ποικίλα συντεχνιακά συμφέροντα στη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, δημιουργούν μεγάλο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας και αποθαρρύνουν τις επενδύσεις στην οικονομία. Ένα μεγάλο βήμα προς την κατεύθυνσης της άρσης αυτής της κατηγορίας αντικινήτρων είναι η κατάργηση των ρυθμίσεων αυτών.

Ειδικότερες δράσεις που σχεδιάζονται στο πλαίσιο της νέας Βιομηχανικής Πολιτικής στον τομέα της Αδειοδοδότησης αφορούν:

  • Στην ανάπτυξη ηλεκτρονικών υπηρεσιών αδειοδότησης (ΟΠΣ). Η ψηφιακή πλατφόρμα που θα υλοποιηθεί θα αποτελέσει τον «ψηφιακό σύνδεσμο» μεταξύ των αδειοδοτουσών αρχών και των πολιτών.

  • Στην παροχή Ψηφιακών Υπηρεσιών για τη Βιομηχανία, την Επιχειρηματικότητα και τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, μέσω ηλεκτρονικής υπηρεσίας προς επενδυτές στη μεταποίηση (επιλογή χωροθέτησης Βιομηχανικής Δραστηριότητας και Λειτουργίας), αξιοποιώντας «GIS Σύστημα».

  • Στην απλούστευση της διαδικασίας αδειοδότησης με την εισαγωγή καινοτομιών, όπως αλλαγή μοντέλου αδειοδότησης στη χώρα, η μείωση των προθεσμιών, η αντικατάσταση δικαιολογητικών από Υπεύθυνη Δήλωση (ΥΔ) του φορέα, η τυποποίηση διαδικασιών, η δημιουργία Μητρώο Πιστοποιημένων Επιθεωρητών (στο οποίο μετέχουν ιδιώτες) για τη διενέργεια, για λογαριασμό της Διοίκησης, περιοδικών επιθεωρήσεων, η αύξηση των Αδειοδοτουσών Αρχών και τη βελτίωση της διαφάνειας με την ανάρτηση στο διαδίκτυο των Υπεύθυνων Δηλώσεων λειτουργίας, αδειών, αποτελεσμάτων ελέγχων κ.ο.κ.

Για την επιτυχία των προτάσεων του συγκεκριμένου τομέα, προτείνεται προτείνεται η εισαγωγή ενός απλουστευμένου νομοθετικού πλαισίου για την αδειοδοτική διαδικασία. Η μεταρρύθμιση αυτή θα ξεκινήσει καλύπτοντας τις παραγωγικές επενδύσεις, και θα διευρυνθεί σταδιακά για να καλύψει το σύνολο της αδειοδοτικής διαδικασίας των επιχειρήσεων.

Χωροταξία - Οργανωμένοι Χώροι Υποδοχής Επιχειρήσεων - Επιχειρηματικά Πάρκα

Η χωροταξική πολιτική έχει άμεση σύνδεση με τη θεσμοθέτηση των χρήσεων γης που αποτελεί σημαντικό αναπτυξιακό εργαλείο, ενώ η απουσία (έλλειψη) της αποτελεί ουσιαστικό ανασταλτικό παράγοντα στη βιομηχανική ανάπτυξη.

Η εκτεταμένη και σε βάθος διαβούλευση μεταξύ του Υπουργείου Ανάπτυξης, του Υπουργείου Περιβάλλοντος, των φορέων της βιομηχανίας, και των ΟΤΑ για τον εντοπισμό (καθορισμό) των σημερινών προβλημάτων και η συντονισμένη προώθηση της επίλυσής τους, αποτελούν ουσιαστική παράμετρο στην άσκηση βιομηχανικής πολιτικής. Το Υπουργείο Περιβάλλοντος, που είναι η επισπεύδουσα Αρχή στο θέμα, ήδη προωθεί σημαντικές αλλαγές με τον σχέδιο νόμου «Χωροταξική, Πολεοδομική Μεταρρύθμιση» (ΧΩ.ΠΟ.ΜΕ.).

Στις προτεινόμενες παρεμβάσεις περιλαμβάνονται:

  • Η συμπλήρωση της υφιστάμενης νομοθεσίας περί ανάπτυξης των Επιχειρηματικών Πάρκων (Ν.3982/2011) στα σημεία όπου παρουσιάζονται προβλήματα. Ενδεικτικά αναφέρονται: οι χρόνοι αδειοδότησης των ΕΠ, η συνεργασία με άλλα Υπουργεία, τα θέματα διαχείρισης των ΕΠ, τα θέματα ανάπτυξης και εξυγίανσης των Άτυπων Βιομηχανικών Συγκεντρώσεων, τα θέματα των ΕΠ Μεγάλων Μεμονωμένων Μονάδων κ.λπ.

  • Η εκπόνηση και υλοποίηση σχετικών προγραμμάτων επιχορήγησης για την ανάπτυξη νέων Επιχειρηματικών Πάρκων στα πλαίσια του νέου ΕΣΠΑ που αναμένεται.

Δομές και Υποδομές Ποιότητας για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των προϊόντων

Η βελτίωση της ποιότητας των ελληνικών προϊόντων και η πιστοποίηση της συμμόρφωσή στους προς τις ευρωπαϊκές και διεθνείς προδιαγραφές και απαιτήσεις, αποτελούν ουσιαστικό παράγοντα της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητάς τους τόσο στην εγχώρια όσο και τη διεθνή αγορά .

Στους ειδικότερους στόχους μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται:

  • Η βελτίωση των εθνικών υποδομών ποιότητας για την αναβάθμιση του Εθνικού Συστήματος Ποιότητας, με σκοπό τη ταχύτερη προσαρμογή του στις απαιτήσεις της νέας Βιομηχανικής Πολιτικής.

  • Η αναβάθμιση των υφιστάμενων ελληνικών εργαστηρίων δοκιμών και ελέγχων για την παροχή υψηλής ποιότητας υπηρεσιών δοκιμών, αναλύσεων, διακριβώσεων και ελέγχων στις ελληνικές επιχειρήσεις και

  • Η ενίσχυση της Πιστοποίησης προϊόντων, διεργασιών και υπηρεσιών ως βασικού παράγοντα ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, ιδίως των ΜμΕ.

  • Η βελτίωση της λειτουργίας των εθνικών υποδομών ποιότητας για την αποτελεσματικότερη και πληρέστερη υποστήριξη των ελληνικών επιχειρήσεων και της δημόσιας διοίκησης

  • Ο εκσυγχρονισμός του ηλεκτρονικού συστήματος διάθεσης των προτύπων του ΕΣΥΠ, διενέργεια ενημερωτικών και εκπαιδευτικών ημερίδων σε όλη την Ελλάδα για την κάλυψη των αναγκών ενημέρωσης των ΜμΕ και ΠμΕ, σχετικά με την εφαρμογή των προτύπων και των προδιαγραφών .
Ανάπτυξη και ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των Μηχανισμών Εποπτείας της Αγοράς.

Στους στόχους της νέας βιομηχανικής πολιτικής στον συγκεκριμένο τομέα που επηρεάζει την ομαλή και με ισότιμούς όρους ανταγωνισμού αγορά για τις επιχειρήσεις περιλαμβάνονται:

  • Η ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των μηχανισμών της Παρακολούθησης της Εποπτείας και του Ελέγχου (προϊόντων, εγκαταστάσεων και υπηρεσιών) για τη διασφάλιση του της ποιότητας των προϊόντων και της συμμόρφωσής τους προς τις απαιτήσεις ασφάλειας που επιβάλλει η ευρωπαϊκή και εθνικής τεχνική βιομηχανική νομοθεσία, μέσω της αποτελεσματικής και διαφανούς λειτουργίας εποπτικών και ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους.

  • Ολοκλήρωση του θεσμικού πλαισίου για την Εποπτεία Παρακολούθηση, τη Εποπτεία και τον Έλεγχο της Αγοράς των προϊόντων, των εγκαταστάσεων, των υπηρεσιών ποιότητας και των υποδομών στην τυποποίηση, διαπίστευση, μετρολογία, πιστοποίηση, εργαστηριακές δοκιμές και διακριβώσεις.

  • Αποτελεσματικότερο σχεδιασμό, υποστήριξη και λειτουργία των συντονιστικών οργάνων, που εμπλέκονται στους μηχανισμούς Εποπτείας και των Ελέγχων (π.χ Συντονιστικό Συμβούλιο Εποπτείας της Αγοράς) , όπως και αυτών που συνδράμουν στη χάραξη πολιτικής και εφαρμογής της (π.χ Εθνικό Συμβούλιο Ποιότητας, Εθνικό Συμβούλιο Τυποποίησης κλπ).

  • Συμπλήρωση, βελτίωση και περαιτέρω ανάπτυξη των ψηφιακών υποδομών, των ηλεκτρονικών βάσεων στοιχείων και μητρώων που υποστηρίζουν του μηχανισμούς Παρακολούθησης, Εποπτείας και Ελέγχων.






















ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ                ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ                RSS