inr.gr


Ελληνική Βιομηχανία

ΣΒΒΕ: Παραμένει ζητούμενο η βιομηχανική πολιτική

Την ανάγκη χάραξης και εφαρμογής βιομηχανικής πολιτικής υπογράμμισε στην ομιλία του στην ετήσια γενική συνέλευση του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ) ο πρόεδρός του Αθανάσιος Σαββάκης.

Παραθέτουμε, λόγω της σημασίας της, εκτενή αποσπάσματα της ομιλίας του:

«Ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος, τουλάχιστον τα τελευταία δέκα χρόνια, αλλά ειδικά την περίοδο της οικονομικής κρίσης, ζητά ουσιαστικά ένα, και μόνον ένα πράγμα από τις κυβερνήσεις του τόπου: τον σχεδιασμό και την υλοποίηση συγκεκριμένης βιομηχανικής πολιτικής. Είμαστε ίσως η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) που η ασάφεια και η αντιφατικότητα σ’ αυτό που υποτίθεται ονομάζουμε βιομηχανική πολιτική στην Ελλάδα, είναι «παραδειγματική».

Θέλω να δηλώσω ότι η συγκεκριμένη θέση του Συνδέσμου μας δεν υπαγορεύεται από κανενός είδους συντεχνιακή λογική. Υπαγορεύεται αποκλειστικά και μόνον από τη διάθεση για θετική συνεισφορά στην ανάπτυξη της χώρας και για τη διατήρηση και δημιουργία θέσεων εργασίας.

Ας αναλογισθούμε τις επιπτώσεις της κρίσης, με την προσθήκη την περασμένη δεκαετία μιας βιομηχανικής πολιτικής που θα εξασφάλιζε στη χώρα μια πιο ισχυρή παραγωγική βάση από τη σημερινή, με μεγαλύτερες αντοχές και καλύτερα θωρακισμένη από τα όσα συμβαίνουν σε διεθνές επίπεδο.

Ας αναλογισθούμε τις επιπτώσεις της κρίσης, με την εγχώρια βιομηχανία στο προσκήνιο και όχι στο περιθώριο της υποστήριξης της επιχειρηματικότητας.

Αν είχαμε λάβει τις σωστές αποφάσεις όταν έπρεπε, η χώρα σίγουρα δεν θα είχε φτάσει σ’ αυτό το σημείο. Η χώρα θα είχε βαδίσει με σιγουριά το δρόμο της ανάπτυξης.

Μιας ανάπτυξης που για να επιτευχθεί στις μέρες μας θέλει ρήξεις με παγιωμένες στρεβλές καταστάσεις, απαιτεί ανοικτούς ορίζοντες και μελέτη του διεθνούς περιβάλλοντος, χρειάζεται επιμονή και υπομονή για να έχει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα και ζητά από το πολιτικό σύστημα να παραβλέπει διαρκώς τον μύθο του πολιτικού κόστους,

Δυστυχώς, όλα αυτά παραμένουν ζητούμενα, μετά από έξι δύσκολα χρόνια οριακής επιβίωσης της βιομηχανίας, με πλήθος πτωχευμένων επιχειρήσεων, με συνανθρώπους μας που ανατράπηκε η ζωή τους. Μιας εξαετίας που καμία δημόσια συζήτηση και κανένα πλέγμα αποφάσεων δεν κατάφερε να περιορίσει τη μεγάλη πληγή της χώρας: το σπάταλο κράτος.

Η ελληνική κοινωνία και η ελληνική επιχειρηματικότητα έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όριά της, διαπίστωση που δυστυχώς αποτυπώνεται και στα επίσημα δημοσιευμένα στοιχεία: Από το 2008 μέχρι και σήμερα έχει χαθεί λόγω της ύφεσης το 21% του ΑΕΠ ή περίπου 51 δισ. Τα εισοδήματα των συμπολιτών μας έχουν μειωθεί κατά μέσο όρο κατά 35%. Στους υπάρχοντες ανέργους, προστέθηκαν άλλο ένα εκατομμύριο (1.000.000), εκ των οποίων το 90% είναι μακροχρόνια άνεργοι, χωρίς κανένα εισόδημα. Όλοι, δυστυχώς, προερχόμενοι από τον ιδιωτικό τομέα.

Οι επενδύσεις στην οικονομία είναι λιγότερες ακόμη και από αυτές του έτους 2000. Πρόκειται για πισωγύρισμα άνευ προηγουμένου. Άρα, από τη μια ανεργία, από την άλλη αδυναμία δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας. Ως πότε;

Τελικά, για μας τους επιχειρηματίες, το συμπέρασμα είναι ένα: οι επιχειρήσεις μας είναι αυτές που έχουν πάρει κυριολεκτικά τη σκυτάλη από τους πολιτικούς, προσπαθώντας να διαμορφώσουν τη θετική προοπτική που έχει ανάγκη η χώρα. Είναι οι επιχειρήσεις μας και εμείς οι επιχειρηματίες που με άοκνες προσπάθειες και συνεχείς αγώνες, όλα αυτά τα χρόνια, καταφέραμε, και συνεχίζουμε: να ανοίξουμε νέες αγορές, να καθιερώσουμε σειρά από ελληνικά προϊόντα σε αγορές του εξωτερικού, να συμβάλλουμε στην αντιστροφή της άσχημης εικόνας της χώρας μας στους πολίτες του κόσμου, να αναλάβουμε, για άλλη μια φορά, υψηλό επιχειρηματικό ρίσκο και να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη διεθνών πελατών και προμηθευτών μας.

Ας δεχθούμε λοιπόν όλοι μας, δημόσια διοίκηση και πολίτες, ότι οι ελληνικές επιχειρήσεις έχουν διαχειρισθεί όσο καλύτερα μπορούσαν τη μεγαλύτερη κρίση που έχει προκύψει ποτέ, σε ένα εξωτερικό περιβάλλον εξόχως αντιφατικό, απολύτως αβέβαιο, και μονίμως εχθρικό.

Όλα αυτά καταδεικνύουν ότι η βιομηχανία και το επιχειρείν γενικά έχει όραμα για την ανάπτυξη της χώρας και τους πολίτες της. Το υγιές αυτό κομμάτι της κοινωνίας δε νοιάζεται απλά, αλλά καθημερινά αποδεικνύει ότι μπορεί να είναι καταλύτης δημιουργίας. Άραγε, πότε η Κυβέρνηση θα παρουσιάσει το όραμά της για την Ελλάδα του αύριο; Άραγε, πότε η Κυβέρνηση θα δημοσιοποιήσει τις απαραίτητες αποφάσεις που θα πρέπει να ληφθούν για να ξαναμπούμε σε τροχιά ανάπτυξης;

Ο ΣΒΒΕ εδώ και εννέα μήνες έχει δημοσιοποιήσει πρόταση για την εναλλακτική υποστήριξη της ρευστότητας. Το νομικό πλαίσιο υπάρχει στη χώρα μας. Δημόσια διοίκηση και επιχειρήσεις είναι θετικές στην υλοποίησή της. Όσο καθυστερούμε, τόσο αυξάνουν οι πιθανότητες για λουκέτα και νέο κύμα απώλειας θέσεων εργασίας.

Το θέμα της υλοποίησης επενδύσεων ςίναι το κορυφαίο θέμα για να παράξουμε πλούτο που θα μας βοηθήσει στην αποπληρωμή του χρέους. Κάποιοι μας έλεγαν ότι οι επενδυτές είναι προ των πυλών. Δυστυχώς, εγώ δεν βλέπω καμιά «ουρά» από υποψήφιους επενδυτές. Ακόμη και οι αποκρατικοποιήσεις δεν έχουν αποδώσει μέχρι σήμερα τα αναμενόμενα.

Για το θέμα της βιομηχανικής πολιτικής ο ΣΒΒΕ, εισφέροντας θετικά στο δημόσιο διάλογο, πρότεινε τη δημιουργία ενός «Εθνικού Συμβουλίου Βιομηχανίας», που θα λειτουργεί σαν ανώτερο γνωμοδοτικό όργανο για την προσαρμογή των εθνικών πολιτικών στήριξης της βιομηχανίας, κατά το πρότυπο άλλων χωρών. Μάλιστα, προτείναμε το «Συμβούλιο» να αναφέρεται απευθείας στον Πρωθυπουργό και να εποπτεύεται από τον εκάστοτε Υπουργό Ανάπτυξης. Και πάλι, ενώ η ανταπόκριση ήταν θετική, η σχετική απόφαση δεν έχει υπάρξει.

Για το συνολικότερο ζήτημα της ανάπτυξης χρειαζόμαστε επειγόντως μείωση της φορολογίας και απλοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας. Και βέβαια σταθερό και διάφανο φορολογικό σύστημα που δεν θα είναι ευθέως εξαρτώμενο από τη διάθεση ιδιαίτερης ερμηνείας των πολλών εγκυκλίων, πολυγραφημένων αποφάσεων, κ.λπ.., από τον κάθε κρατικό υπάλληλο. Επιτέλους, το ζήτημα της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής πρέπει να περιοριστεί δραματικά. Δεν είναι δυνατόν οι υγιείς επιχειρήσεις να πληρώνουν διαρκώς το μάρμαρο, ενώ είναι οι συνεπείς του συστήματος. Δεν είναι δυνατόν οι φοροεισπρακτικοί μηχανισμοί του κράτους να αδυνατούν να συλλέξουν το μεγαλύτερο μέρος των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το δημόσιο και από τη συγκεκριμένη αποτυχία να προκύπτουν νέοι φόροι, κ.ο.κ. Αυτός ο φαύλος κύκλος επιτέλους πρέπει να σταματήσει.

Απαιτείται άρση των αντικινήτρων για την υλοποίηση επενδύσεων. Αποτελεί επείγουσα ανάγκη να εξορθολογισθούν τα τιμολόγια της ενέργειας για να μειωθεί επιτέλους το κόστος ενέργειας για τη βιομηχανία. Πρέπει επιτέλους να λυθεί το μείζον ζήτημα της αδειοδότησης των επιχειρήσεων, και ειδικά των μεταποιητικών επιχειρήσεων. Η περιβόητη και πολυσυζητημένη σύνδεση της έρευνας με τη βιομηχανία για την παραγωγή καινοτομίας πρέπει να γίνει πράξη. Τα δύο μέρη πρέπει να βρεθούν στο ίδιο τραπέζι, δημιουργώντας κοινά συμφέροντα που θα δημιουργήσουν πλούτο. Και ας πάψει να είναι θέμα ταμπού το θέμα της απευθείας χρηματοδότησης ερευνητικών έργων από τη βιομηχανία».























ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ                ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ                RSS